غارهای دست کند خربس

دست کند به فضایی گفته می‌شود که انسان آن را مستقیم در دل صخره کنده است، نه این که غاری طبیعی باشد. در خربس، معماری صخره ای در دل ارتفاعات به چشم می‌خورد. اگرچه مشخصات دقیق کندن آن در منبع نیامده، همین ویژگی آن را از غارهای طبیعی قشم مثل نمکدان جدا می‌کند.

برای جزئیات فنی، مثل ابزار و روش کندن، بهتر است از راهنمای محلی یا متخصص باستان شناسی کمک بگیرید و حدس نزنید.

دربارهٔ کاربرد خربس نظریه‌های مختلفی وجود دارد. به عقیدهٔ برخی پژوهشگران این مکان نیایشگاه پیروان مهرپرستی بوده و ممکن است پرستشگاه آناهیتا، ایزدبانوی آب، هم بوده باشد. اینها فرضیه اند نه حقیقت قطعی، و در بازدید باید همین گونه به آن‌ها نگاه کرد.

فصل خنک (پاییز تا اوایل بهار) برای بازدید بیرونی و بالا رفتن از صخره‌ها راحت‌تر است.

صبح زود یا نزدیک غروب هم هوا ملایم‌تر و نور برای عکس بهتر است.

در گرمای تابستان وسط روز بازدید نکنید.

بعد از بارندگی سطح‌ها می‌توانند لغزنده باشند؛ احتیاط کنید.